δρόμοι

 

Πως μοιάζουν ίδιες οι νύχτες κυ(η)ρίως στολισμένες.

Πως αλλάζουν όμοια οι μέρες κομψευόμενα εορτάζουσες μέχρι χτες,  με ξεφτισμένα τα μαύρα φουστάνια στον ποδόγυρο σήμερα.

Γυρνάν στις κεντρικές λεωφόρους, ξεβαμμένο κολ στέγνωσε στα μάγουλα, ανακατεμένα μαλλιά.

Πως μοιάζει πάντα η φιγούρα της γιορτής με τσαλακωμένο καπέλο οργανοπαίκτη.

Και κείνα τα τακούνια, αχ εκείνα τα τακούνια. Να στρίβουν βιαίως τις άκρες στα σανίδια.

Στροφές.

Μοιάζουν ίδιες, αλλάζουν όμοια.

Οι νύχτες κι οι μέρες μας στην πόλη.

Advertisements