Ήσυχες οι φωνές των καρπών στο σκοτάδι.

Ακίνητοι οι σπασμοί, βουβή η καλή θέληση.

Σπάει η νύχτα αργά κι ο κηδεμόνας ασάλευτος στο πλάι του κρεβατιού.

Να κρατάει τις δεύτερες σαν μετρονόμος από μαύρη λάκα.

Με επιπλέον δυνατότητες ετούτο το μοντέλο, διφωνίες και τριφωνίες με έναν τόνο για βοήθημα μοναχά.

Δεν έχει άλλες εικόνες το βιβλίο που σου διάβαζαν.

Στερημένος οράσεως μένεις.

Μα πάντα θα τίκτει και θα αναγεννά

Τις ίδιες εκείνες τις παιδικές με το μαύρο φόρεμα στο πράσινο μαγεμένο δάσος.

Advertisements