Εικοσιεπτά οι θεάσεις, οι ήλιοι κάψανε, κάψανε, ξεφλούδισαν, ουλές εκεί που περπατήσαν οι απόγονοι της αράχνης. Εννιά οι λέξεις που σφιχτές σαν μέταλλα στολίζουν λαιμούς και αυχένες. Τρία τα σημεία βαθιά στα δέντρα που σε τραβάει το νερό καθώς στεγνώνει στα κοίλα των κλειδώσεων. Και ένα, ένα, ένα που μετράει σαν όλα. Εκείνα που μετρηθήκαν, λειψά στο ζύγι του τύπου που πρωί πρωί απλώνει την πραμάτεια του στην κρεαταγορά, απλώνει την λερωμένη του ανάσα στα μαλλιά της ξημερωμένης πουτάνας της Ευριπίδου και με νύχια κομμένα κοντά σημειώνει τα νούμερα του τζόκερ 27-3-9 και τυχερός αριθμός το ένα, το ένα το ένα που μετράει σαν όλα.

Advertisements