Οι απολήξεις της μικρής χάρτινης κούκλας με τις κλωστές για μαλλιά. Που διάβηκε χιλιόμετρα μέσα σε τσέπες βρώμικων τζιν αγορασμένων στο επίπλαστο καθαρό Μοναστηράκι. Κάπνισε τσιγάρα σε υπαίθριες συναυλίες καλοκαίρι και οι νύχτες κολλούσαν ιδρώτα και φτηνό άρωμα από τον Χόντο, σίγουρα πως ήταν δώρο επετείου, τότε που οι επέτειοι των μηνών μετρούσαν σαν ζωές. Έπλυνε τα χέρια της άπειρες φορές σε τουαλέτες υπόγειες κοινές, στα μπαρ που μετά τις 2 όλα φαινόντουσαν ίδια, γνώριμα κι οι μουσικές είχαν πάντα τις κιθάρες των Purple. Έδωσε φιλιά με βιαστικές ανάσες σε σκάλες εισόδου, εξόδου και κινδύνου μαζί. Και πόνεσε με τον ήχο λέξεων που καθορίζαν χρόνο. Η μικρή χάρτινη κούκλα με τις κλωστές για μαλλιά τα άδειασε όλα. Τσέπες, τσιγάρα, αρώματα, χέρια, κιθάρες.Οι απολήξεις της συντονίστηκαν στον παλμό.

Σου.

Μη ρωτάς τι κοιμάται κάτω απ΄ το λεπτό της δέρμα.

Άκου.

Οι σπασμοί της- μπάσο πάνω στη ντραμς.

Σου.

Advertisements