dscn2088.jpg

(Τόσο καπνό που πίνω μέσα μου άμα τον είχα ταξιδέψει)

  εδώ στις σκοτεινιές κάτω απ΄ τις μπάρες που κρεμούν και κρεμιούνται. Στις λάμψεις ενός ήλιου Κυριακάτικου κάτω απ΄ τις τέντες υπαίθριων καφέ που ξεχνούν και ξεχνιούνται. Έχω ένα κορμί γεμάτο καπνό και χαρακιές κρυμμένες κάτω από μπάρες και τέντες. Τα χέρια των καιρών του κοιμήθηκαν σαν το Κοράκι του Πόε να φύσηξε πάνω τους αστερόσκονη συμπαντικών διαδρομών και διαδρόμων. Και τώρα τεντώνει τα φτερά του πάνω από τα μαλλιά μου.Κρυώνω τούτες τις μέρες, ρίγη διώχνουν τα φτερά του Κορακιού, μια ολόκληρη σελήνη θυμίζει τους καιρούς και φέρνει την άνθηση αισθήσεων και αισθητικών.Οι σκοτεινές φωνές, τα δάχτυλά σου και η σιωπηρή ανάγκη.Φτιάχνουν ένα μαύρο μπλουζ με κοφτές, δυνατές συγχορδίες. 

(Τόσο καπνό που πίνω μέσα μου άμα τον είχα ταξιδέψει)  

Advertisements