dscn2851.jpg

Τις τελευταίες ώρες φυτρώσαν οι ρυτίδες.

Στα μάτια σου, κοντινέ μου.

Κι είναι ξαφνικά.

Σαν να κύλησε ο χρόνος.

Πέτρα στο γκρεμό.

Τόσο ήσυχα.

Χωρίς το αίμα.

Χωρίς να κοινωνήσουμε το αίμα.

Της αλλαγής.

Τόσο ήσυχα.

Οι στάχτες, τα κομμάτια των γυαλιών που λαμπυρίζουνε,

Όλα αυτά είναι εδώ μόνο για την αλλαγή.

Των τραίνων.

Των γραμμών.

Ήχοι.

Αλλάζουν τις πορείες.

Των τραίνων, των γραμμών.

Κι ας φυτρώνουν φρέσκες

ήσυχα

οι ρυτίδες.

Οι γραμμές.

Των τραίνων στα μάτια σου, μακρινέ μου.

και πάλι ξημερώματα σφίγγω τα πόδια γύρω απ΄τη μέση του πανικού

Advertisements