image0294.jpg

Η παράσταση άρχισε κι εσύ χαζεύεις στις κουίντες

Κι εκείνον τον αντικρυστό που χρόνια μου ‘χεις τάξει Τον διπλώνω σε θηλιά και κόβεται

Ένας τόπος ευθύς αναμένει να εγκυμονήσει

Και κάθε που μεσιάζει ένα φεγγάρι, στάζει το αγέννητο αγόρι μου

Ξεκινώ να ασκώ τη φωνή μου να τραβάει ψηλά

Σε ριζίτικο τραγούδι να λυγάει

Να χαιδεύει τον αμάραντο κι ύστερα να μυρίζει την πνοή του

Και περιμένω

Αχ πως περιμένω.                  Την παράσταση.

Advertisements