dscn1835.jpg

Σε μια μπάρα λοιπόν γέρο μου. Σαν κι αυτή σ’ εκείνο το υπόγειο στο Κολωνάκι θυμάσαι; Τούτη δω είναι διαφορετική, κόκκινη και μυρωδάτη, με βλέπεις να στέκομαι με κομμάτια αλκοόλης στα δάχτυλα και αλάτι στις άκρες των ματιών.

Κάτι σόλα του Rory, μια κόκκινη γραμμή απευθείας σύνδεση με τα πάνω μας, και ποτηράκια να αφήνουν τα σημάδια στις παλάμες, στα χείλια μας.  

Ξέρεις μια νύχτα σαν και χτες γυρνούσα και στριφογύριζα στιχάκια καταδικασμένα στη λήθη του ύπνου μετά από κατανάλωση.

Σαν σε βλέπω, βλέπω.

Εικόνες που σαν να τις ζω, δικές σου μέσα στα χρόνια.

Κρατάς κορίτσι απ’ το χέρι, μεγάλο και μετά μικρό.

Μακραίνουν τα μαλλιά, βαθαίνουν τα μάτια σου.

Μα πάντα τα χέρια σου μακραίνουν πιο λεπτά στις άκρες και καπνίζουν εκείνα τα τσιγάρα, τα αμερικάνικα.

Και πως γίνεται μόνιμα να νομίζω πως κάτι σου χρωστάω;

Σοκολάτα, αλκοόλ, αγκαλιά;

Μεγάλωσα γέρο μου.

                                            Σαν με βλέπεις, βλέπεις;

Και μόνο ο Waits να μας τραγουδάει ε γέρο μου;

Advertisements