image0297.jpg

Βράδυ Παρασκευής αφού νυχτώσει θα ανοίξει ο Δρόμος για Καλαμάτα.Θα περάσει μέσα από ξεχασμένες διαδρομές, θα στριφογυρίσει μέσα από μαύρα θλιμμένα δέντρα.Θα γλείψει ανάποδες ασφάλτινες στροφές, θα στρίψει τσιγάρα για μερικά χιλιόμετρα.Θα τραγουδήσει μέσα από ξεχασμένους δίσκους ετών, θα βραχνιάσει στα δύσκολα σημεία.Θα κοιταχτεί στα μάτια φίλων από χρόνια, θα γελάσει με ντεσιμπέλ ανεβασμένα, θα πιει τσιπουράκια το βράδυ του Σαββάτου κι ίσως, ίσως λέω να ρίξει στροφές ανάτασης.Πρωί Κυριακής θα σκαρφαλώσει σε βουνά να ζαλιστεί από το αραιό οξυγόνο και να φωνάξει στα απέναντι βουνά πως είναι ελεύθερος πια κι αυτή η ελευθερία ήταν τόσο ακριβή που ακόμα που και που τις Κυριακές ματώνει.Βράδυ Κυριακής αφού νυχτώσει ο δρόμος θα αναποδογυρίσει. Και θα ‘χει ανάσα μυρωμένη και δάχτυλα μαύρα στις άκρες από το σκάλισμα στις στάχτες.

Ελεύθερος;

Ε ναι ρε, τι λέμε.

Ελεύθερος.

Ξέρεις ρε πόσο μέτρησε αυτό;

Που να ξέρεις.

Άντε γεια μας..

dscn0496.jpg

Advertisements