koritsaki.JPG

Αρχές χειμώνα κι οι τελευταίες συναυλίες γίνονται με συνοδεία έναν αέρα κρύου.

Κάπου στο κέντρο μιας αρένας ένα ξανθό κοριτσάκι στροβιλίζεται μόνο του, 

οι γεννήτορες το φωνάζουν να ησυχάσει  μα αφήστε το παιδί να χορέψει,  

να αψηφήσει το κρύο,  

τον χειμώνα που ‘ρχεται δρασκελώντας τα κοιμώμενα πάθη μας.

  Είμαστε θηρία λυπημένα ασυντρόφευτα. 

Παρηκμασμένες οι αισθήσεις, 

άφετε τα παιδία. 

Οι άκρες στραφήκαν προς τα κάτω,

είπανε. 

Δυσκίνητα,

βγάζω και τραβώ μνήμες από το κοντά. 

Να κοιμηθώ,

 να ησυχάσω,

ακόμα πιο τεράστιο να ακουμπήσω σε βλέμματα. 

Απλώς,

στρέφω προς τα κάτω. 

Και φωτο-γράφω το ξανθό παιδί. 

Στροβιλίζεται. 

Κάθε πρωί θα ξεπλένω τα μάτια και τα δάχτυλα/απ’ τις σκόνες της νύχτας και του δρόμου/ θα σχηματίζω γράμματα με την άκρη τους στο τζάμι/ και θα εύχομαι να απαλύνει η ανάσα.  

Advertisements