The crack of doom
Is coming soon
The crack of doom
Is coming soon

Χωρίς εικόνες Τα υγρά να στάζουν, να γυρνάω, να τα μαζέψω με την γλώσσα, ούτε μια σταγόνα να μην πάει χαμένη Ανάγκη για καταρράκτες ρε, τι έγιναν οι καταρράκτες και πρέπει να ξεδιψάμε με ρυάκια μολυσμένα Βγαίνω ξανά την ώρα που η πόλη ησυχάζει, πιάνω τιμόνι κόκκινου ποδηλάτου θα κρεμάσω κορδέλες μεταξωτές στο τιμόνι και τραπουλόχαρτα στις ακτίνες Έξω απ’ την κλινική θα ουρλιάξω ένα στίχο του Εμπειρίκου, σαν πέτρα να πέσει στις άσπρες μπλούζες των υπ-ευθύνων Να ματώσεις γίνεται ρε ή διέταξες τα υγρά σου να στάζουν κι αυτά κατά παραγγελία μετρημένη προσεκτικά με βάση το στοκ Ξέχασες πως έγερνες σε ώμους, ξέχασες πως ενώνονται πόδια και μέση στο σκοτάδι, ανέφελε, λίγε ιππότη Κι ένας φόβος, πανικός αμολάει την ανάσα στο αυτί μου, με γαργαλάει, θέλω να γελάσω και μετά θυμάμαι πόσο κουρασμένη είμαι Φτιάχνω ένα σπίτι κόκκινο και μαύρο με κίτρινους τοίχους και φώτα νέον γύρω γύρω μαύρο ψηφιδωτό στα πλακάκια και συρμάτινες φωτογραφίες πάνω απ’ το κρεβάτι κι είναι που δεν θα κοιμηθείς ποτέ εδώ και που κανένα ξημέρωμα δεν θα με ξυπνήσει η φωνή σου να τραγουδάει μεθυσμένα αυτό είναι που με σταματάει και δεν πετάω πέτρες σε μια πράσινη σελήνη αρρωστιάρα να ‘ναι άραγε μια μαύρη επιθυμία ο στόχος που βλέπω; Δεν έχω τι να κάνω τα χέρια μου τα χέρια μου τα χέρια μου

Don’t worry you’ll get your revenge
For we’re all equal in the end
The small and mighty all the same
This life a shallow, facile game
Where every empire turns to dust
And every ego will be crushed

 10_stop.jpg 

Advertisements