dscn1448.jpg

 Ψεύτη, ψεύτη, πόσον καιρό λες πως θα ΄ρθει;

Λάμψεις από φωτάκια σαν και κείνα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Δε μ’ αρέσουν οι χαρταετοί κι όμως,

για μια φορά,

για μια συνέχεια στιγμών θα ήθελα να γίνω σπάγγος  στο μελαχροινό σου χέρι.

Αποπειρώ. Αγγίζεσαι;

Περάσαμε τα μισά της δεκαετίας της γονιμότητας.

Κι ένα απέραντο, σκούρο μπλε ντο σηματοδοτεί επίμονα πως αρχίζει.

Μα, ψεύτη, ψεύτη, πόσον καιρό αγνοείς;

Αχ ψεύτη, ψεύτη μου, ψεύτικε, ψεύτικέ μου ήρωα.

Advertisements