Ζαλάδες και έλλειψη ύπνου. Το παραμύθι πριν, περισσεύει. Δεν μπορώ, όχι δεν μπορώ, σου λέω. Ο αέρας απόψε φέρνει στάχτες από το γειτονικό βουνό. Το δικό μου βουνό το κάψανε πριν 3 χρόνια. Ένα βράδυ που ξύπνησα από τις σειρήνες, μάζεψα λίγα χαρτιά, η μάνα μου φώναζε να πάρουμε ταυτότητες και διαβατήρια κι εγώ ζαλισμένα μάζευα φωτογραφίες και χαρτιά χρόνων με μισοτελειωμένες ιστορίες, μας βγάλανε από το σπίτι, μαζευτήκαμε όλοι στην πλατεία, αμολύσαμε τα σκυλιά να μην καούν ζωντανά, καπνός παντού, κλάμματα να ‘ναι από τον καπνό ή από την ταραχή, το βουνό βογκούσε με φλόγες να ξεπροβάλλουν από την κορυφή του σαν κοκκινόχρωμα ψεύτικα μαλλιά, καθόμασταν εκεί με αυλάκια μαύρα στα πρόσωπα και περιμέναμε να μας πούνε ότι καήκαμε.

Έχουν μαζευτεί πολλά ρε συ, πολλά. Και αυτό που δεν αντέχω είναι τούτη την παράδοση.

Και δεν μπορώ να μην διαλέγω για επίλογο την ατάκα του μπάτσου,

κι εσείς κύριε να προσέχετε, να μην παρκάρετε πάνω στα πεζοδρόμια, δεν βλέπετε, έχει αγριέψει ο κόσμος..

Είναι καιρός να αγριέψει ο κόσμος ρε. 

Την Κυριακή, νωρίς το βράδυ έχει διαδήλωση στη Βουλή. Δεν ξέρω ποιανού την ομπρέλα θα βάλουμε πάνω στα κεφάλια μας, αλλά δε με νοιάζει κιόλας.

Τέρμα στην παράδοση.

Αυτή που ευελπιστεί να γίνει η πιο μαζική συγκέντρωση για το περιβάλλον, την Κυριακή 8 Ιουλίου, στις 7 το απόγευμα, έξω απ τη Βουλή.

Advertisements