Ένα νανούρισμα θα σου σιγοτραγουδήσω στο ροζ αυτάκι σου.

Που θα λέει για τους δρόμους της πόλης την νύχτα.

Την ώρα που οι οικογενει-άρχες στριφογυρίζουν στα ιδρωμένα σεντόνια τους.

Χωνεύοντας το λάδι απ’ το χωριό που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα αρνούνταν ότι κατάγονται.

Εκείνη την ώρα μωρό μου, θα βγαίνουν οι φίλοι στους ίδιους δρόμους.

Θα παραμερίζουν τα κάγκελα από την είσοδο μιας πολυκατοικίας της Βαλτετσίου.

Θα κάνουν τσιγάρο.

Θα μαζεύουν τα κοκκινόμαυρα σίδερα.

Και θα τα ανεμίζουν πάνω από το μπλε δέρμα.

Αυτός μωρό μου, είναι ο κόσμος μας.

Σου υπόσχομαι πως θα έχω εξασκηθεί στο τρέξιμο.

Κι επειδή μπορεί τώρα να μας ακούνε σσσσςςςςς..

Κοιμήσου μωρό μου..

Με τις μπότες, για να είσαι έτοιμος να φύγουμε σαν σε ξυπνήσω.

Advertisements