Πως γίνεται να ‘ναι βαθύς ο δρόμος;

Ασυντρόφευτος και με παρηκμασμένες μήτρες;

Στην τεχνική του παραλληλίζειν, αναπηρείς αθέλητα.

Αβίαστα να ρχονται οι εκκρίσεις.

Και μ’ ένα ανώριμο όχι

μια άρνηση εξ’ υποθέσεως.

Πόδια με φύτρες φρέσκες

μια θλίψη εγκυμονούν

Σταύρωσε τα δυό σου δάχτυλα

που πάλι δεν είσαι εδώ.

Την ερημιά την ανεξάρτητη των προθέσεων,

καταδίκη να ερμηνεύεις.

Advertisements