Απόψε το βράδυ θα μαζέψω όλα σου τα δέρματα
Θα τα απλώσω στο μπαλκόνι να μαζέψουν αέρα
Και μετά θα τα τινάξω να καλύψουν την πόλη
Να τυφλώσουν οδηγούς σε νταλίκες
Να κρύψουν φανάρια κόκκινα
Και μετά
Στο κέντρο του χάους
Θα φανώ λευκή
Να σου χαϊδέψω τους κροτάφους
Το αίμα
Του μυαλού σου
Με κόκκινα βαμμένα χέρια
Θα δώσω μια
Και θα προχωρήσω με δρασκελιές θεόρατες
Να θερίσω
Τα χιλιάδες σου μάτια
Τους ακούω
Να κρύβονται
Μη
Τελειώνω

Πες μου , πες μου
μπορείς να με ερωτευτείς μέχρι τρέλας;
“Είμαι αυτάρκης και λεία των νεκρών φωσφορίζουσα”

Advertisements