Ξανακάνει στροφές. Το μυαλό μου. Ψηλά, πολύ και μετά μέχρι τη μέση. Να πιαστεί από χέρια, από ώμους έλα, έλα. Παίζει κάτι ηλεκτρονικό από παλιά, όπως τότε τις Παρασκευές μετά από εσένα. Χορεύω, χορεύω μόνη και ξέρω ότι μάτια με ακυρώνουν αλλά είμαι ελεύθερη. Με την άκρη του μυαλού μου θυμάμαι ότι μου ΄λεγες πόσο μεγάλη ψευδαίσθηση είναι η ανάγκη μου για ελευθερία αλλά δε με νοιάζει, εγώ τώρα χορεύω.
Πιάσε με δεν μπορείς κράτα με δεν μπορείς σου γελάω κατάμουτρα, το θράσος μου ε;
Δεν μπορείς σου λέω, είμαι πια σταγόνα ιδρώτα που κατρακυλάει από τα γένια Σου, πέφτει στο στήθος, χαϊδεύει το στομάχι Σου περνάει παιχνιδιάρικα από τις άκρες των δαχτύλων Σου και μετά χάνεται στις μύτες από τις μπότες Σου. Τώρα που σου γράφω θα έχω κιόλας συναντήσει τα επόμενα γένια, τους επόμενους ώμους, πιάνομαι από εκεί τους γελάω κατάμουτρα, χαϊδεύω με τη γλώσσα μου τις σκληρές τους άκρες και στο δρόμο ξανά.
Ψευδαίσθηση, ανάγκη, λιγούρα για την στρογγυλάδα, απαλλάσσομαι από τα πάθη μου κάνω λάθη ωρθωγραφίας και στίξής.
Δε με νοιάζει σου λέω γελάω!
Είναι καθισμένος στο παλιό στρώμα την αγκαλιάζει από τη μέση τη φιλάει στην ελιά αρκετά αριστερά από τον αφαλό πιο πάνω από εκεί που θα κάνει βόλτες μια αράχνη κάποτε. Είναι όμορφα ανάμεσα στα χέρια του. Αλλά περνάει η ώρα και πριν ξημερώσει στο δρόμο ξανά.
Ανάλαφρη, είμαι ελαφρύς τραγούδαγες πριν χρόνια και δεν το πίστευες όπως δεν πίστευες. Τότε γιατί το τραγούδαγες σε ρώταγα. Γιατί είναι αστείο μου ΄λεγες. Και τότε σου έλεγα να λες το φαίνομαι αστείος. Και μετά πετούσα όπως τώρα.
Έλα βάλε μου κάτι γρήγορο, κάτι δυνατό, καμάρωσέ με που είμαι όμορφη όμορφη τα μαλλιά δεν φαίνομαι αγκαλιά και δρόμο ε;
Μα πριν φύγω ξανά κάτσε να πιούμε μαζί ένα τελευταίο, να σου πω μια ιστορία κι άμα θες πάμε και μια βόλτα στα παλιά στενά πριν σου πω μια καληνύχτα.
Τώρα που σου γράφω είναι βράδυ, είμαι σε ένα μικρό μπαρ από αυτά που ούτε η φιγούρα του Λου Ριντ δεν σώζει κι ο τύπος πίσω από τη μπάρα μου βάζει κι άλλη βότκα. Ο άλλος τύπος πίσω από τα γυάλινα διαχωριστικά βάζει κι άλλο τραγούδι. Κι εγώ βάζω κι άλλα χείλια στο γράμμα μου κι άλλα πόδια στο χορό μου κι άλλα χέρια στη μέση μου κι άλλα φιλιά στο λαιμό μου.
Και στο δρόμο ξανά.
Πότε θα περπατήσουμε;

Advertisements