Σάββατο βράδυ. Μπάνιο στα σκοτεινά, με τους υδρατμούς να καλύπτουν τους καθρέφτες. Απόψε θέλει να γίνει όμορφη. Πολύ. Τυλίγεται με την πετσέτα και απλώνει στα μαλλιά υλικά. Να γίνουν ίσια, μακριά να λάμπουνε καλύπτοντας πλάτη. Φοράει καθαρά ρούχα. Βάφει μόνο μάτια. Και είναι όμορφη. Πολύ. Της το λένε. Χαμογελάει τσαχπίνικα.
Και δε θα κοιμηθεί μόνη απόψε.

Αρρωσταίνω.
Κουράζομαι.
Μια μικρή εκδρομή, κάτι λόγια περαστικά από το βάθος, κάτι βλέμματα κρυφά.
Κάτι αγόρια που δεν αποφασίζουν.
Κάτι κορίτσια με μάτια τρελά, ανυπόμονα, κυνικά.
Κάτσαμε αργά, στην κορφή σχεδόν του βουνού. Μια πόλη με φώτα μικρά. Και μια αγριάδα ξαφνικά. Από πού θα έρθει η επίθεση;
Αδειάζουμε;
Αδειάζω το μυαλό μου.
Να αδειάσω το μυαλό μου.
Να το αδειάσω.
Να αδειάσω.
Επιτακτικά γιατί δε γίνεται αλλιώς.
Όχι άλλες υπόγειες φωνές.
Βρώμικες ανάσες παντού.
Από χαλασμένα μυαλά, όχι δόντια.
Το βλέπεις, το ξέρεις, αυτός που είναι δίπλα σου έχει χαλασμένο εγωισμό. Θυμάμαι, μου το έλεγες παλιά να τους προσέχω αυτούς τους ανθρώπους, γιατί η δική τους κατηγορία και η άλλη-αυτή των ηλιθίων είναι η πιο επικίνδυνη. Και σου έλεγα ότι δεν υπάρχουν κατηγορίες στους ανθρώπους. Μόνο έναν διαχωρισμό δέχομαι, αυτόν των δρώντων και των θεατών. Όλα τα άλλα είναι διατάραξη εντροπίας.
Αφέλεια; Αισιοδοξία;
Τώρα που πια επικράτησε ο κυνισμός, τι θα αλλάξει;
Ακόμα τσούζει ελαφρά η μύτη από τα δακρυγόνα. Όχι συνέχεια, μόνο στιγμές. Αυτές που στέκομαι. Μάλλον είναι σαν τους πονοκεφάλους. Υπάρχουν για να σου θυμίζουν ότι υπάρχεις. Κι ότι είναι ώρες που είσαι άνθρωπος.
Τόσο φανερές οι προθέσεις. Τόσο καθαρά όλα. Τόσο γελοία που καταντάνε εντυπωσιακά.
Σε αυτή τη σκηνή που έρχεται, εγώ θα είμαι στις κουίντες. Ας με αναπληρώσει κάποιος. Είναι ήσυχα εδώ πίσω. Βάζω ποτό, στρίβω και τσιγάρο και αναλογίζομαι. Όμορφα.
Όπως τότε στο λιμάνι. Με τα ακουστικά στα αυτιά και το βλέμμα καρφωμένο σε ένα κεφάλι. Με μακριά, μαύρα μαλλιά να καλύπτουν πλάτη. Σε κάτι ρούχα καθαρά. Σε κάτι μάτια ελαφρά βουρκωμένα. Σε ένα γέλιο δυνατό. Το καράβι έφευγε για Μυτιλήνη, δεν είχα κλείσει τα δεκάξι. Και ήμουνα σίγουρη ότι κοιμόσουνα μόνος.

Advertisements