Να φύγω.
Να μην βλέπω κανέναν από όλους αυτούς τους υπανθρώπους.
Τα βδελύγματα.
Ανθρωποειδή που πετάνε σάλια στην προσπάθειά τους να γίνουν μεγάλοι.
Εξουσία.
Αρχίδια.
Κλωτσές.
Και μετά μου λες για διπλωματία.
Ποια διπλωματία ρε;
Σαρανταπεντάρια να καθαρίσει ο τόπος από τα σκουλήκια με τις άθλιες γραβάτες που βολεύτηκαν σε λιγδιασμένα γραφεία και έμειναν εκεί να αγκιστρώνονται από την ανάγκη του καθένα για δουλειά.
Αν υπήρχε ένα ανώτερο ον δε θα τα ξεκόλλαγε από κει να τα πετάξει στα λούκια να τα παρασύρουν τα νερά της βροχής; Να ξεβρωμίσει ο τόπος.
Αι στο διάολο.
Πάω να ξεράσω.
Δε θα κλάψω.
Ποτέ ξανά.

Advertisements