Χθες το βράδυ ήθελα να μην κοιμηθώ. Να ξενυχτήσω όπως όταν ήμασταν μικρά και μέναμε ξάγρυπνα έτσι χωρίς λόγο. Μα με πέτυχαν κάτι περαστικές και κερασμένες τεκίλες και με νύσταξαν. Και έμεινα να σκέφτομαι σ’ εκείνο το μεσοδιάστημα πριν σε πάρει ο ύπνος. Πάνε μήνες που έχω να κοιμηθώ φυσιολογικά. Έχω μια αίσθηση ότι μου τελειώνει ο χρόνος και δε θέλω να χάσω στιγμή. Αν ήσουνα εδώ θα σου έλεγα εκείνο το παραμύθι που σου χρωστάω. Μωρέ είναι που δεν είμαι ικανή να φτιάξω ιβουάρ ήρωες και μου βγαίνουν πάντα σκούροι πράσινοι ή μαύροι. Και εσένα δε σου πήγαιναν αυτά τα χρώματα. Μεγαλώνω. Ομορφαίνω. Μαζεύω. Αλλάζω. Όχι πολύ. Ίσα να μην θυμάμαι τα μαύρα ρούχα, μάτια και βλεφαρίδες. «Η σκιά μου κι εγώ κάθε βράδυ πικρό σε ζητάμε..» Παλιά τραγούδια. Λαϊκά. Και παράξενα ταιριάζουν. Ή εκείνο το « Hijo de la luna». Δεν είναι περίεργο πώς συνδυάζονται όλα στο μυαλό μου;
Δανείζομαι κορμί. Και το επιστρέφω χωρίς καμιά γκρίνια, μόνο με λίγη καθυστέρηση. Δεν πειράζει όμως. Θα πληρώσω ό,τι μου πρέπει. Θυμάμαι ότι έλεγες τη λέξη «περιποίηση» με το γιώτα να λείπει ανάμεσα στο ρω και το πι. Χαριτωμένα λειψό. Πάντα με έκανε να χαμογελάω αυτή η παράλειψη.
Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις. Όχι. Δεν είναι. Άλλη παραδοξολογία αυτή. Γιατί να καταλάβεις; Εντάξει. Το μαζεύω.
Αυτή την ανάγκη για μια τελευταία αγκαλιά που ποτέ δε σου χάρισα. Είχα θυμώσει τόσο. Να, τώρα μπορώ. Να σ’ αφήσω να με κλείσεις κοντά στην καρδιά σου να την ακούω και να σε μυρίζω. Δε θα αγχώνομαι μήπως δεν ξανανοίξουν ποτέ τα χέρια σου. Αλήθεια σου λέω.
Καμιά αγκαλιά δεν μοιάζει με την άλλη. Και κανένα κορμί δεν μυρίζει το ίδιο. Θα μου πεις αυτά είναι απλά πράγματα, γνωστά σε όλους. Εγώ όμως δεν το ήξερα φαίνεται. Ανακαλύπτω αργά πράγματα που οι γυναίκες τα ξέρουν από παλιά. Ένα είδος αρχαίας γνώσης που την οριοθετούσα αλλιώτικα. Βιάζομαι πολύ. Ρολόγια σφηνωμένα στους τοίχους. Δεν φοράω ποτέ ρολόι, θυμάσαι; Για αυτό αν θες να μου κάνεις δώρο πάρε μου καλύτερα ένα δίσκο της Νίνα Σιμόν. Όχι όμως αυτόν που τραγουδάει Ντιούκ Έλλινγκτον.
«Θέλω να ‘ρθεις και να με βρεις να κάτσεις να τα πούμε»
Εκείνες τις κουβέντες.

Γυναικεία ευαισθησία. Που σήμερα πρωί- πρωί ξύπνησε. Με διάφορες αφορμές. Και θα μάθω να την ανέχομαι σ΄εμένα.

Κορίτσια ευχαριστώ από πολύ βαθιά για αυτά που μου μάθατε σήμερα. Ή για αυτά που μου θυμίσατε;
Epsilon, Cherryfairy, Trilian, Marirena.
Λουλούδια λευκά , σοκολάτες πικρές και καφές γαλλικός.
Φιλώ σας,

Advertisements