Καλημέρα γωγάκι!
Σήμερα έχω τις καλές μου (φαίνεται από την προσφώνηση που σου έκανα εξάλλου!)
Λα λα λα! Ο κόσμος είναι όμορφος!
Είμαι στη δουλειά αλλά όλα μου φαίνονται καλά. Οι συνάδελφοι μου είναι πολύ καλοί μαζί μου , δε με χώνουν σε βαρετές δουλειές και με χαιδεύουν στα μαλλιά κάθε που περνάνε από δίπλα μου .
Συνέχισα και σήμερα τον αγώνα μου να ανοίξω βιβλία συναλλασσόμενη με τρεις υπηρεσίες ταυτόχρονα (ΤΕΒΕ ,εφορία ,οικονομικό επιμελητήριο και ΙΚΑ) με πολύ καλή διάθεση. Ολων των υπηρεσιών οι υπάλληλοι ήταν πολύ ευγενικοί και με εξυπηρετήσανε άμεσα . Μου γλυκομιλήσανε και μου δώσανε κουράγιο να συνεχίσω την προσπάθεια μου και την επόμενη εβδομάδα με υπομονή και χαμόγελο.
Επίσης σήμερα το ραδιόφωνο παίζει μελωδικότατα και πάρα πολύ χαρούμενα τραγούδια ( στη ζωή μου κάθε μία , κάθε μία γνωριμία…).
Χθες το βράδυ με ξαναθυμήθηκε εκείνος ο συμπαθέστατος νέος που δηλώνει το παρόν του με αναπάντητες , μόνο που αποφάσισε να στείλει μήνυμα .Χαμογέλασα και δεν του απάντησα , το έχω σκοπό όμως. Δε θα χάσω και αυτή την ευκαιρία μπορεί εξάλλου να είναι και ο έρωτας της ζωής μου έτσι δεν είναι;!

Εντάξει . Τώρα βγαίνεις από τη ζώνη του λυκόφωτος .Ξαναβρήκα τον παλιό καλό (χμμμ…) εαυτό μου. Δεν έχω πάρει ναρκωτικά ( αααχχχ) .Απλά έχω γριπιαστεί έχω πυρετό και μάλλον έχει ανέβει γιατί με έχει πιάσει αυτό που νιώθεις το μυαλό σου να αιωρείται πάνω από το κεφάλι σου. Όλα τα βλέπω ωραία και επιπροσθέτως νιώθω και πολύ ζουζουνιάρικα .Μιάο!( μάλλον έχει ανέβει πολύ ο πυρετός! Μήπως να πάω σπίτι μου να κουκουλωθώ;!)
Εγώ που λες γωγάκι μου (37,5 σίγουρα:!) είμαι πολύ συγκρατημένο και συγκροτημένο άτομο . (37,7) και δεν κάνω τέτοια.
Παρένθεση : μόλις μπήκε ένας συνάδελφος και ακολούθησε ο εξής διάλογος :
-Παιδί μου, μήπως μπορείς να έρθεις να με βοηθήσεις μ ΄εναν πίνακα;
-Αχ κύριε Θόδωρε ( μελωμένα ) αφού σας το έδειξα πως γίνεται ! (πετάρισμα βλεφαρίδων!)
– Εε καλά αφού ξέρεις τα ξεχνάω (65 χρονών ο κ.Θόδωρος)
-Ααααχχχχχ καλά (μες στο νάζι!)
Ο άνθρωπος με κρυφοκοιτάει πίσω από το γυάλινο διαχωριστικό με τρόμο . Μπορεί να νομίζει ότι γράφω σημείωμα αυτοκτονίας .Κάτσε να του κάνω ένα βλεφάρισμα.
(βλεφάρισμα μες στο νάζι)
Ε αυτό ήταν ! Θεωρούμαι επίσημα η τρελή του γραφείου.
Λοιπόν γωγάκι μου (38,2) τι έλεγα;
Αχ δε θυμάμαι νιάου..
Πότε θα με πάς βόλτα με το αμάξι;; μιου..
Να με χτυπήσει ο αέρας;;.. χρρρρρ

Αγκαλίτσες και φιλάκια ( 38,5 στανταρ όμως!)
Η Χρουχρού σου

Υ.Γ.: Aν δε στείλω mail αύριο μάλλον θα είμαι στο κρεβάτι αγκαλιά με το τιγρόγατό μου .

Advertisements