Δοκιμαστικό ήταν. Και το ‘ξερες από αρχής. Τώρα τι θα ζητήσεις παραπάνω; Χρόνος που φεύγει και ανεκμετάλλευτες ώρες. Βοήθεια από ειδικούς και όλα θα πάνε καλά. «Κι όσοι μας μίλαγαν για επιλογές ήτανε μπάσταρδοι πέρα για πέρα πουλημένοι » , που έλεγε και η Γώγου. Κι αναρωτιέμαι μετά από τόσα χρόνια αν οι δικές σου επιλογές σε βγάλανε πέρα ακέραιο. Κουβέντες που ποτέ δε γίνανε κι ίσως δε χρειαζόταν και τελικά να γίνουν. Τώρα θα τερματιστεί. Ίσως να πάρει πολύ καιρό. Θυμάται κανείς άραγε το γύρο του θανάτου στα παλιά λούνα-παρκ; Το μεγαλύτερο πρόβλημά σου το είχες κιόλας οριοθετήσει : ποτέ δεν έζησες σύμφωνα με την ηλικία σου , έλεγες. Κι εγώ τελικά οριοθέτησα εκείνα τα κομμάτια να μην αναπλαστούν ποτέ. Λάθος; Θα δείξει.
Εκείνες τις νύχτες που σ’ έπαιρνε μπάλα η πτώση έβγαινες με τα μάτια βαμμένα κι όλοι σε κοιτάγανε. Νομίζαν οτι ήσουν κάποιος ροκ σταρ και δήλωνες το ξεχωριστό σου. Και σε κοιτούσαν με θαυμασμό και φόβο. Κι εγώ καμάρωνα δίπλα σου. Ήξερα οτι το βράδυ σου ζούσες μόνο για τη δική μου φωνή. Και κατάλοιπα μένουν για λίγο ακόμα.

Advertisements