Εικόνες. Μπλεγμένα καλώδια σε φύλλα και πάλι πίσω. Νερά γύρω από τις ράγες. Αρχηγέ δεν μακράινει η επιστροφή , τουλάχιστον απόψε. Πριν χαθείς , καληνύχτα. Θόρυβος από τον αέρα. Αχός. Κ ι ένας φαντάρος λοξοκοιτάει για να μην πάει χαμένη η άδεια. Νεράιδα και πριγκήπισσα αυτή ξανά. Και ο τελευταίος συρμός αργεί ακόμα.Αχνά σημάδια , μάλλον ονόματα. Μόνο τρία λεπτά περάσαν. Πόσος κόσμος περιμένει αυτή τη διαφορά. Και δεν επικοινωνείς. Απόμακρη καταγραφή. Εικόνες ,λέω…
Δυσκολευόμουνα. Μα χέρια στη μέση μου τυλιγμένα με τραβάνε. Βλέπω κόκκινα και άσπρα. Ταχύτητες όχι αστεία. Περιμένω.
Φρέσκος αέρας μέσα από τη στοά. Κορίτσια με ψηλά δεμένα παπούτσια. Πάλι υπάρχει περιθώριο. Για μάτια , για βαμμένα μαλλιά. Για οτιδήποτε αλλιώτικο θαυμάσεις. Είναι η ώρα τέτοια και πού είναι τα κομμάτια σου;
Νομίζω οτι κάπου στο βάθος βλέπω τον εκπρόσωπό σου. Διάφανο ήρωα , καταδικασμένο στη θυσία. Φτιαγμένο για να πέσει στην τιμημένη μάχη. Αλλοτινό ιππότη και αιώνιο εραστή. Γυναίκες τον προσκυνούν.Τη μοναξιά του , τον σκοπό του.
Άδικο να μαζεύεσαι στη φωλιά σου όταν είναι έτοιμο φευγιό.Και δε μένει πια δικό σου. Στήσε το βάθρο σου κι ανέβα αν σε δώ. Σε κοσμούν τα ίχνη στα χέρια σου.Ένα πράγμα , μία πράξη. Τις πόρτες του αυτοκινήτου σου να χτυπάς. Σε ποιά συρροή θα πέσεις; Εσύ να φεύγεις. Λυγμός μέσα στη νύχτα σου.
Το τρένο πάει γρήγορα. Αντοχή για να το σώσω. Το μισό σου σώμα κολλημένο πάνω μου. Δε σε ξέρω , είσαι άγνωστος μα δεν τραβιέμαι μακριά. Εκμεταλλευόμαστε τα απότομα φρένα και εφαρμόζουμε στιγμιαία. Έτσι σαν να φτιαχτήκαμε κι οι δυο για τούτη τη στιγμή. Που θα μεσιάζει η νύχτα και πριν έρθει η επόμενη στάση θα ‘ναι σαν να σε ξέρω. Τα μισά μας κορμιά έχουν κιόλας γνωριστεί.

Advertisements