Εκεί που σιγά-σιγά θα γίνουν όλα γκρί.Θα κολλάει το τσιγάρο στα χείλη μου και θα πονάει όταν το τραβάω.Μα ο θυμός δε θα περνάει.Ξεκινάει ξανά κι αυτή τη φορά είμαι ανίσχυρη να το προλάβω.Σε θυμάμαι συχνά όπως την πρώτη φορά που σε είδα στο λιμάνι.Σε θυμάμαι πιο σπάνια να φεύγεις κλαίγοντας σ’ όλη την εθνική.Το μαχαίρι που ήταν στομωμένο και πονούσε διαολεμένα όταν έκοβε.Γέλια σ’ αντιπαράθεση.Εικόνες μπερδεμένες με σεντόνια υγρά και πρωινά με πονοκέφαλο.Ασπρόμαυρο φιλμ από το υπόγειο μπαρ που τώρα πια στην μπάρα του κουνιούνται κοριτσάκια με τις κοιλιές έξω. Καθαρό τζάμι να καθρεφτίζομαι.Σκούριασα πια και δεν είμαι πρόθυμη.Έλλειψη κινήτρων γενικότερα.Τα δεδομένα ζητούμενα και τα υπόλοιπα τα ξέρεις μωρέ μην τα ξαναλέω..Κορμιά χωρίς έλεγχο είναι καταδικασμένα να γέρνουν αιωνίως.Χέρια μπαλαρίνας να γδέρνουν.Ασυνάρτητες φράσεις το ξέρω.Δεν βγαίνει νόημα μόνο ήχοι.Ρόδες φορτηγών.Μυρωδιά βενζίνης.Θα φύγουμε;Μόνο κάποιος να μου πεί «μην κλαίς».Ένταση και να μπορείς σε 30 δεύτερα να φύγεις για πάντα .Να μη σε κρατάει τίποτα.Τί υπέροχα τρομακτική ουτοπία.Ψευδαίσθηση με μια λέξη.

Advertisements