Μικρές μικρές πίκρες
Πεθαίνουν καρφωμένες στα τακούνια μου
Άδεια χαρτόκουτα απόμειναν στο ξημέρωμα τούτης της νύχτας
Άτακτες ατάκες φεύγουν με δύναμη
Γέλια και κουβέντες εν τη ρύμη
Ανοίγω την πόρτα και βλέπω τον κόσμο
Καθαρός , σύννεφα , ουρανός
Πατώ στην αρχή αυτού του δρόμου
Μα δεν ήταν μονοπάτι κάποτε;
Κοίτα πως ανοίγεται η μέρα
Ακριβά απλώνεται στον καθαρό αέρα
Τις καλύτερες φωνές μου τις τραγούδησα σ’ εσένα
Ανοίγω την πόρτα και βλέπω τον κόσμο
Καθαρός , σύννεφα , ουρανός
Λίγο χρόνο χρειάζομαι μόνο μάτια μου
Να κάνω τις οθόνες να δουλεψουν
Κι από μαύρες να γίνουν άσπρες

Advertisements