Παλιές πληγές που ανοίξανε ξανά
στον ήλιο και στ΄αλάτι του θα μείνουν μόνο σα σημάδια
Εφτά είναι οι χαρακιές
Μόλις όμως που διακρίνονται πια
Έχουν περάσει χρόνια
και όσο να ‘ναι βοήθησαν
Παλέυεις να θυμηθείς και ζορίζεσαι
Σκόρπιες εικόνες κι ίσως αυτό να σου πρέπει
Μόνο να θυμάσαι τα μακριά μανίκια
Αυτά που κρύβουν εκείνες τις χαρακιές
Να μην τις δει κανείς και ρωτήσει
Να μην τις δει κανείς και τρομάξει
Εκείνα τα πρόσωπα τα κολλημένα έξω από το βαγόνι
Να μην ξαναγυρίσουν
Ησυχία
Ζέστη
Καλοκαίρι στα τσιμεντένια πεζοδρόμια
Γαλήνη

Λέω να το στείλω στον mansar που μου το ξύπνησε και τον ευχαριστώ..

Advertisements