Μαΐου 2006


Εκεί που σιγά-σιγά θα γίνουν όλα γκρί.Θα κολλάει το τσιγάρο στα χείλη μου και θα πονάει όταν το τραβάω.Μα ο θυμός δε θα περνάει.Ξεκινάει ξανά κι αυτή τη φορά είμαι ανίσχυρη να το προλάβω.Σε θυμάμαι συχνά όπως την πρώτη φορά που σε είδα στο λιμάνι.Σε θυμάμαι πιο σπάνια να φεύγεις κλαίγοντας σ’ όλη την εθνική.Το μαχαίρι που ήταν στομωμένο και πονούσε διαολεμένα όταν έκοβε.Γέλια σ’ αντιπαράθεση.Εικόνες μπερδεμένες με σεντόνια υγρά και πρωινά με πονοκέφαλο.Ασπρόμαυρο φιλμ από το υπόγειο μπαρ που τώρα πια στην μπάρα του κουνιούνται κοριτσάκια με τις κοιλιές έξω. Καθαρό τζάμι να καθρεφτίζομαι.Σκούριασα πια και δεν είμαι πρόθυμη.Έλλειψη κινήτρων γενικότερα.Τα δεδομένα ζητούμενα και τα υπόλοιπα τα ξέρεις μωρέ μην τα ξαναλέω..Κορμιά χωρίς έλεγχο είναι καταδικασμένα να γέρνουν αιωνίως.Χέρια μπαλαρίνας να γδέρνουν.Ασυνάρτητες φράσεις το ξέρω.Δεν βγαίνει νόημα μόνο ήχοι.Ρόδες φορτηγών.Μυρωδιά βενζίνης.Θα φύγουμε;Μόνο κάποιος να μου πεί «μην κλαίς».Ένταση και να μπορείς σε 30 δεύτερα να φύγεις για πάντα .Να μη σε κρατάει τίποτα.Τί υπέροχα τρομακτική ουτοπία.Ψευδαίσθηση με μια λέξη.

Advertisements

Μπήκα σήμερα στο δωμάτιό μου και συνειδητοποίησα ότι έχω πολύ καιρό να το δω. Να το δω στην ουσία .Από τότε που γύρισα στο πατρικό μου το έχω αλλάξει δύο φορές και κάθε φορά με την ίδια ελπίδα οτι θα περνάω όμορφες ώρες εδώ μέσα. Μα τελικά συμβαίνει πάντα το ίδιο. Μαζεύω του κόσμου τη σαβούρα και μπαίνω μέσα μόνο για να κοιμηθώ . Περνάει ο καιρός και καταλήγει λίγο πολύ όπως είναι τώρα. Πεταμένα πράγματα παντού..Μόνο τα ρούχα δεν πετάω και συμμαζεύω κάθε λίγες μέρες κι αυτό γιατί δε γίνεται αλλιώς..
Κοιτώ λοιπόν γύρω μου .. Στον τοίχο μια παλιά ξύλινη κρεμάστρα. Κρέμονται μια ξεραμένη ανθοδέσμη από το γάμο της καλύτερής μου φίλης,μια ξύλινη μαριονέτα – Πινόκιο , δώρο από την Πράγα και δύο ντέφια , ένα ξύλινο και ένα μεταλλικό .Το ξύλινο το έχω από τα χρόνια της σχολής και το μεταλλικό έχει φανεί απίστευτα χρήσιμο σε βραδιές με όργανα οπου διαπρεπω στα κρουστά!
Πάνω στην ψηλή συρταριέρα καμαρώνει μια πορσελάνινη κούκλα πριγκήπισσα του ’20 που ζηλεύω τα μαλλιά της..Κουτιά με κοσμήματα που μόνο εγώ τα θεωρώ αξίας. Απέναντι μια παραφορτωμένη βιβλιοθήκη που τα ράφια της είναι έτοιμα να καταρρεύσουν .Μπλέκονται βιβλία με κασέτες που δεν εννοώ με τίποτα να πετάξω .Από την πρώτη κασέτα που αγόρασα με δικά μου λεφτά στο δημοτικό ( το trash του Alice Cooper!) μέχρι το Σιδηρόπουλο και τους Ριφιφί , τα Μπαράκια του Γερμανού δίπλα στις δύο κασέτες του Άσιμου που είχε αγοράσει ο μεγάλος μου ξάδερφος από τον ίδιο στην πλατεία Εξαρχείων ένα καλοκαιρινό απόγευμα.. .Δίπλα cd εξίσου μπερδεμένα και σε μουσικές και σε σειρά…Από μακριά ξεχωρίζω μουσικές των Ινδιάνων , Καζαντζίδη , Dead can Dance και χίλια άλλα άσχετα. Τα άπαντα του Λένιν που ποτέ δεν τελείωσα μαζί με φιγούρες αυτοκινήτων και κουμπαράδες ομοιώματα του Ποπάυ και της Όλιβ δώρα από τη Μάλτα .Πάνω στην βιβλιοθήκη άδεια μπουκάλια από χρόνια..από το πρώτο μου πάρτυ όταν έκλεισα τα 16 , από ένα βράδυ στον Ιερό βράχο που πίναμε ρετσίνα , από βράδια στο Λυκαβηττό που πίναμε σκέτο ούζο γιατί που να βρείς πάγο στα βράχια , ένα Σίβας από εκείνο το βράδυ που έπινα από δύο ποτήρια γιατί μου είχες πει ότι έτσι έκανες κι εσύ , ένα κρασί από τη Σαντορίνη και ένα άλλο που κάτι έχω γράψει στην ετικέτα του και ο καιρός το έχει ξεθωριάσει..Σε ένα μπρούντζινο βάζο έχω δύο ξερά τριαντάφυλλα από μια γιορτή μου και δίπλα στο τραπέζι πεταμένα βιβλία που επειδή τα διαβάζω όλα μαζί δεν είναι ποτέ σε σειρά…Στήβεν Κινγκ , Έκο , Ντοστογιέφσκι και αστυνομικά θριλεράκια του συρμού που τα λατρεύω. Στον τοίχο ένα άθλιο πορτραίτο μου από τη Μονμάρτρη που το βλέπω και γελάω και καμμένα γύρω – γύρω χαρτιά που πάνω έγραφα Λειβαδίτη , Morrison και Καρυωτάκη .Από κάτω τους μια τεράστια λούτρινη τίγρη παρέα με μια εξίσου μεγάλη αγελάδα- όλα δώρα για γενέθλια .Μια κιθάρα που της λείπει μια χορδή και που παρά τη λαχτάρα μου , ποτέ δεν έμαθα να παίζω , ένας Νταλί και ένα παλιό γραμμόφωνο αντίκα..Άλλη μια βιβλιοθήκη που έχει γείρει με βιβλία και από τα παιδικά μου χρόνια , κόμιξ , και ένα Όσκαρ ( αυτά από τη ρεζέρβα τα θυμάστε;!) Αγαμίας που μου είχε δώσει η τρυφερή αγοροπαρέα μου στο Λύκειο! Κεριά , κι άλλα άδεια μπουκάλια , μια παλιά τηλεόραση με ένα πολύχρωμο ψάρι αντί για σεμεδάκι , μια –υποτίθεται – βενετσιάνικη μάσκα , το στερεοφωνικό με τουλάχιστον τρία cd δίπλα , ένα μηχάνημα γυμναστικής (ναι-ναι το χρησιμοποιώ!). Ένα γραφείο που πάνω έχει από φάρμακο για την ιγμορίτιδα ,μολύβια ματιών , κατσαβίδια μέχρι φιλτράκια και άδεια κυρίως χαρτάκια. Είναι και ένα ντουλάπι δίπλα στο κρεβάτι που αν το ανοίξεις θα πέσουν φωτογραφίες και γραπτά από το ’95 μέχρι σήμερα . Μια ονειροπαγίδα από τις πρώτες βόλτες στο Μοναστηράκι και ένα σκίτσο γυναίκας δίπλα σε ένα καθιστό ξύλινο Βούδα και μια εικόνα του Χριστού –δώρο από φίλη έτσι για να μου αποδείξει τι παράξενο παιδί είμαι!… Ένα τασάκι από το κυλικείο των μηχανολόγων της πρώτης κατάληψης..Μια ξεπατικοτούρα(έτσι γράφεται;;) του Αρκά (!) και ένα κασκόλ του Παναθηναικού από τον πρώτο αγώνα που με πήγε ο μπαμπάς μου και εγώ έκλαιγα γιατί χάσαμε , ένα αυτοκινητάκι που μου έφερε η μαμά μου στα 18 για να με πειράξει που δεν είχα δίπλωμα..Ένα μπαουλάκι ποτών που μου έφερε πέρυσι στα γενέθλια ένας φίλος και την τεκίλα που είχε μέσα την ήπιαμε κρυφά από τους πολλούς στην κουζίνα.
Πολλά αντικείμενα , αταίριαστα για μένα μοναδικά .Κάποια στιγμή θα τα φτιάξω πάλι αλλιώς μου το υπόσχομαι..

Ναί πήγα στη θάλσσα.Έκανα μπάνιιο.Δεν ήταν πολύ παγωμένα.Είχε όμως πάρα πλλά φύκιαααα.Παρόλα αυτά ήταν αναζωγονητικά.Μέχρι εκεί όλα καλά.Τα τρία κραφάκια πλωμάρι τι τα θέλαμε μετά;;Ωωωωχ … το κεφάλι μου…ζντουπ..(το κεφάλι μου έπεσε στο πληκτρολόγιο) …εα’γξ ερ΄ΓΞΠέρ…(αποτέλεσμα της προηγούμενης κίνησης)Ωωωωωχχχχχ…

Αυτές τις Δευτέρες δεν τις αντέχω . Θα μου πείς αντέχεις τις Κυριακές; Όχι ούτε κι αυτές.Ειδικά όμως οι Δευτέρες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα σε όλους. Μέσα στο μετρό οι άνθρωποι μισοκοιμούνται ή αισθάνονται τελείως αμήχανα και κλεφτοκοιτάζουν τους υπόλοιπους μέσα από το τζάμι.Κι άμα τους πιάσουν , τραβάνε το βλέμμα απότομα και κοιτάνε τάχα αλλού.
Αυτό το παρασκευοσάββατο ξενύχτησα τραγικά.Την Παρασκευή κοιμήθηκα 7 το πρωί και το Σάββατο 6.Μου θύμησε λίγο τα χρόνια της σχολής στην Πάτρα η κατάσταση.Μόνο που τώρα σερνόμουνα από την κούραση όλο το επόμενο πρωί όχι όπως τότε!Την Παρασκευή αργά το βράδυ έκανα βόλτες σε μια γειτονιά στου Ζωγράφου και κάποια στιγμή έκατσα στην είσοδο μιας πολυκατοικίας να κάνω ένα τσιγάρο (όχι δεν το ‘κοψα ακόμα γαμώτο!) .Βγαίνει λοιπόν ένας νέος ( σαν τη θεία μου μιλάω όσο γερνάω!) , γύρω στις 2 και αφού με κοιτάει περίεργα (τί κάνει αυτή εδώ;;!), παίρνει το δρόμο του για βραδυνή έξοδο.Στις 2 το βράδυ!Αχ τα νιάτα!
Το Σάββατο αναγκαστικά είδα ευρωβιζιόν κι αυτό γιατί όπου και να πήγαινες είχε οθόνες με αναμετάδοση.Τώρα τι δουλειά είχαν οι οθόνες μέσα στο μπαρ , ο ιδιοκτήτης κι η ψυχή του.Χάρηκα που κέρδισε μια έστω και ελάχιστα ροκιά (μα τι λέω;!)
Σε λίγες μέρες θα ξεκινήσω να πηγαίνω για μπάνιο καθε απόγευμα Σαββάτου και Κυριακής.Για την ακρίβεια θα λιώνω με τις ώρες στην παραλία που θα έχει το λιγότερο κόσμο από όλες τις ανατολικής Αττικής.Όποιος θέλει ας έρχεται να λιώνουμε στη σκιά παρέα(στον ήλιο δεν κάθομαι γιατί βγάζω φακίδες!).Μαζί θα έχω ένα κασετοφωνάκι και κανα βιβλίο . Όχι το sudoku δε μ’ αρέσει κι ούτε εκτιμώ τις ρακέτες ( των άλλων γιατί άμα παίζω εγώ μ’ αρέσει) .Γενικά θέλω ησυχία στην παραλία.Τώρα που το σκέφτομαι αυτά που έχω περιγράψει είναι στη σφαίρα του φανταστικού!
Στη δουλειά με βάλανε σε άλλο αντικείμενο το οποίο περικλείει σοβαρό κίνδυνο για τη σωματική μου ακεραιότητα.Έλεγχοι δαπανών επιχειρήσεων. Ή που θα με λαδώνουν ή που θα με βαράνε.Οι αριστερές μου καταβολές εναντιώνονται στο πρώτο και είναι συνηθισμένες στο δεύτερο!Χμμμ…
Το Σάββατο που μας έρχεται παντρεύεται μια φίλη.Μην πει κανείς και στα δικά μου θα με συγχίσει!Καμιά καλή ιδέα για δώρο ωστόσο είναι ευπρόσδεκτη!
Γκρίνια σήμερα!
Λουφάρω από τη δουλειά και την κάνω νωρίς .Πάω Ν.Μάκρη για μπάνιο.Το λέω για να με ζηλέψετε , να γρουσουζευτεί η απόπειρα και να με δαγκώσει καρχαρίας (όλα αυτά σε μια παραλία που το πιο επικίνδυνο που έχει παρουσιαστεί είναι φύκια!αλλά την ξέρω τη μοίρα και την τύχη μου!σήμερα που θα πάω θα βγεί μια όρκα ναα με το συμπάθειο!)
Άντε καλό υπόλοιπο εβδομάδας!
(πλατς!-βουτιά!)

Unconsiousness along with relevance
Dead flowers
Music from the picture
My sadness and my loneliness keep me alive
Just out of curiosity
Does it still exist?
Clocks never stop ticking here
They count down the time that deserves respect
Read between the lines
Where the magic still remains

Η αίσθηση της επερχόμενης απώλειας.
Συναίσθηση της εν δυνάμει απουσίας.
Των μετέπειτα παρηγοριών.
Έξω από την ανάρρωση , διανύεις τη συντήρηση.
Ανυπόφορο..

Είδα οτι έχει ψωμί η ευρωβιζιόν και είπα να γράψω ένα post να μαζέψω κόσμο και σχόλια χαχα!

Ναι – ναι ζωή.
Τί άλλα;
Κι αν κρυώνει λίγο θα βγει ο ήλιος.
Είναι η μπλέ η ώρα.
Οι δρόμοι γεμίζουν για να αδειάσουν ξανά.
Αστεία γεγονότα γεμάτος ο κόσμος.
Δεν είναι για κακό πια.
Τα υποκατάστατα της εξάρτησης δουλεύουν για λίγο.
Για τώρα.
Δυο χρονών παιδί με λακκάκια στο γέλιο του..
Γιατί να του το ακυρώσεις;
Γυναίκα στα 17 με χαρακιές στα μάγουλα..
Γιατί να της τις σκάψεις;
Σχέση που αποσύρθηκε αργά.
Της έπρεπε να την τελειώσεις.
Πρώτη μέρα κι όλα θολά.
Σβήσε το τσιγάρο και πάμε.
Ναι – ναι ξέρω.
Εσύ;

Επόμενη σελίδα: »